کد خبر: ۵۵۱۶۲۷
تاریخ انتشار: ۲۳ دی ۱۳۹۶ - ۱۷:۴۱ 13 January 2018

اعلام عمومی بودجه سالیانه کشور در اواسط آذرماه سال 96 ، به نظر بسیاری از کارشناسان سیاسی گام بزرگی در راستای شفاف سازی حاکمیتی بود و فواید مطلوب خود را نیز برجای گذاشت . اما ماجرای علنی کردن بودجه به همین جا ختم نشد و چند برنامه دولت که در راستای تحول اقتصادی کشور مطرح شده بود با موج های مثبت و منفی زیادی از سوی افکار عمومی مواجه گردید.

مثلا افزایش نرخ بنزین به 1500 تومان و یا حذف یارانه ها از بیش از 40 میلیون شهروند ایرانی ، اخذ عوارض خروج از کشور به صورت پلکانی بصورت 220 هزار تومان برای بار اول، 330 هزار تومان برای بار دوم و ..و متعقابا زمزمه هایی برای اخذ مالیات از سپرده های بانکی مردم .تا اینجای کار همه اقدامات به نفع کارامدی سیاسی و اقتصادی دولت بود و درواقع میتوان گفت این تغییرات در راستای اصلاحات اقتصادی و آواربرداری از خرابه های دوران احمدی نژاد بوده و تضمین کننده منافع ملی ما بود.اما شوربختانه در همان بحبوحه تظاهراتی مشکوک از مشهد شروع میشود.


بهرحال آنچه مسلم است تظاهرات از نه به گرانی که بازتابی از وضعیت نگران کننده معیشتی بخش هایی از مردم بود، شروع شد و به شعارهای سیاسی که بعضا ساختارشکنانه نیز بودند ختم شد . در این میان هرج و مرج بوجود آمده که باخشونت نیز همراه بود به گفته بزرگان نظام محصول ترقه بازی های پادوهای منافقین بوده است . البته این خود ،زنگ هشداری جدی برای مسئولین امنیتی کشور است که چگونه ممکن است تشکیلاتی که تا سالهای سال آواره اروپا و کمپ های لیبرتی عراق بوده است قدرت عملیاتی ایذایی را با این گستردگی در داخل کشور بدست اورده است که دراین خصوص ،مراجع امنیتی باید پاسخگوی این مطلب باشند.البته همچنانکه گفته شد این سخنان محل بحث نیست .بگذریم.


همزمان با شیوع تظاهرات ، شاهد اتخاذ چند موضع از سوی دولت بودیم که به زعم کارشناسان بعنوان اقدامی برای سرد کردن گرمای تظاهرات تحلیل میشد .


نخست اینکه دولت از افزایش نرخ بنزین بصورت معنی داری صرف نظر کرد و از انچه شنیده می شود در کمیسیون تلفیق هم با با نمایندگان همراه شده و عقب نشینی کرده است


دومین نکته مساله عوارض خروج از کشور بود که به نفع طبقه مستضعف ، تمام می شد ، اما در این مورد نیز دولت عقب نشینی کرد و مراسم اربعین را از سبد مطالباتی خود خارج نمود وتصمیم نهایی را برعهده مجلس گذاشت .
اقدام سوم اخذ مالیات از سپرده های بانکی بود که بالکل فراموش شد.


از انچه بعد ازبروز تظاهرات ،در مواضع دولت مردان بخصوص سخنگوی دولت مشاهده می شود نشانه های نوعی چرخش به سمت پوپولیسم احساس می شود که البته این نشانه به هیچ وجه برای کشور مفید نیست.


اینکه دولت بخاطر عدم مواجهه با هزینه های سیاسی از اصلاحات اقتصادی خود عقب نشیینی کند و در واقع منافع سیاسی را بر منافع ملی ترجیح دهد همان راهی است که احمدی نژاد ، با آن ، هشت سال کشور را به مخاطره انداخت. این کشور یک بار مسیر پوپولیسم را طی کرده است و نتیجه ان بوضوح قابل مشاهده است .


به نظر میرسد تنها راه خروج از این چرخه معیوب پوپولیسم و بازگشت به شعارهای اصولی دولت ، گفتگوی صریح با مردم است. روحانی و دولت صد البته بدنه اجتماعی ان باید مردم را توجیه کنند که یارانه برای کل کشور مضر است .(به جز یارانه طبقه مستضعف که کمتر از 20 میلون نفر تخمین زده میشود) در اصل ان یارانه متعلق به دهک های فقیر جامعه است که ناعادلانه به همه مردم تزریق میشود و موجب اختلال اقتصادی برای دولت شده است.


دولت باید موضوع مالیات را جدی بگیرد .دولت با استفاده از فضای موجود می تواند بودجه نهادهای غیرکارامد را در هر لباسی که هستند قطع نماید و موجب اعتماد مردم باشد تاثابت کند به فکر مردم است نه به فکر بقای خود بعد از دوران ریاست جمهوری در سمت های سیاسی کوتاه سخن آنکه ، برای جلب نظر مردم برای همراهی و فرار از فشارهای سیاسی ، هیچ راه حل پوپولیستی نمی تواند چاره کار باشد و باید زیرکانه از فرصت بوجود آمده استفاده نمود و با مردم صریح تر از گذشته در مورد لزوم جراحی اقتصادی سخن گفت. جراحی ای که حتما درد خواهد داشت و خوشایند بسیاری از ذی نفوذان کشور هم شاید نباشد.
غلامرضا منصوری

برچسب ها: روحانی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار