کرمانشاه؛ شهر دلدادگی به رضای آلرسول(ع)
به گزارش خبرنگار تابناک از استان کرمانشاه، در روزهای پایانی ماه صفر، همنوا با سراسر ایران اسلامی، میزبان آیینهای عزاداری و برنامههای فرهنگی و مذهبی است؛ برنامههایی که در کنار فضای معنوی و سوگوارانه، فرصتی برای بازخوانی سیره رضوی و تجدید عهد با آرمانهای امام مهربانیهاست.
مراسم اصلی عزاداری شهادت امام رضا(ع) با محوریت نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه کرمانشاه، حجتالاسلام حبیبالله غفوری، در مسجد جامع این شهر برگزارشد؛ آیینی که با حضور مردم، مداحان و شاعران اهل بیت(ع)، رنگ و بوی ویژهای به سوگواریهای پایان ماه صفر میبخشد.
یکی از جلوههای متفاوت برنامههای امسال، حرکت دسته عزاداری خادمیاران رضوی با لباسهای متحدالشکل از مسجد حاج عباسخان به سمت مسجد جامع است؛ حرکتی که برای نخستین بار در این سطح در شهر کرمانشاه برگزار میشود و میتواند به یکی از تصاویر ماندگار عزاداری رضوی در این شهر تبدیل شود.
در مسیر این حرکت و در نقاط مختلف شهر نیز مواکب صلواتی و ایستگاههای پذیرایی برپا شدهاند تا علاوه بر پذیرایی از عزاداران، جلوهای از فرهنگ خدمت و نذر مردمی را به نمایش بگذارند؛ فرهنگی که ریشه در ارادت مردم کرمانشاه به خاندان پیامبر اکرم(ص) دارد.
در این میان، پویشهای مردمی و فرهنگی همچون «نذر امام» نیز نشان میدهد که فرهنگ رضوی در کرمانشاه تنها به برگزاری مراسم عزاداری محدود نمیشود، بلکه در قالب نذر، خدمترسانی، مشارکت اجتماعی و کمک به دیگران نیز خود را نشان میدهد.
شاید یکی از زیباترین جلوههای این روزها، همین پیوند میان عزاداری و خدمت باشد؛ جایی که مردم، خادمیاران، هیئتهای مذهبی و موکبداران، هر کدام به سهم خود تلاش میکنند تا نام و یاد امام رضا(ع) را با فرهنگ محبت و خدمت گره بزنند.
کرمانشاه در طول سال بارها ارادت خود را به اهل بیت(ع) نشان داده است، اما روزهای پایانی ماه صفر حالوهوای دیگری دارد؛ خیابانهایی که رنگ عزا میگیرند، پرچمهای رضوی که بر سر در مساجد و موکبها به اهتزاز درمیآیند و مردمی که با دلهایی آکنده از محبت، در سوگ امامی مینشینند که قرنهاست پناه دلهای بیشمار ایرانیان است.
این روزها، کرمانشاه را میتوان شهر عشق به رضای آلرسول(ع) نامید؛ شهری که سوگ امام مهربانیها را نه فقط با اشک و عزاداری، بلکه با خدمت، نذر، همدلی و حضور مردمی معنا میکند.
پایان ماه صفر در کرمانشاه، پایان یک مراسم نیست؛ فرصتی است برای یادآوری این حقیقت که فرهنگ رضوی زمانی در جامعه ماندگار میشود که از مجالس عزاداری به متن زندگی مردم راه پیدا کند؛ از محبت و معرفت گرفته تا خدمت به خلق و دستگیری از نیازمندان.
و شاید همینجا بتوان معنای واقعی «کرمانشاه؛ شهر عشق به رضای آلرسول(ع)» را یافت؛ عشقی که در دل مردم جاری است و هر سال در ایام شهادت امام رضا(ع)، جلوهای تازه از خود نشان میدهد.