
به گزارش خبرنگار تابناک از استان آذربایجانشرقی، داستان از آخرین روزهای جنگ تحمیلی شروع شد؛ جایی که دشمن با هجومی سنگین به شریانهای حیاتیِ استان، دو دهانه ۲۰ متری پل استراتژیک «بیات» را در هم کوبید.
هدف روشن بود؛ ایجاد گسست در مسیر ترانزیتیِ تبریز به بازرگان و قطع ارتباط شمالغرب با مرکز کشور. اما محاسبات دشمن، یک فاکتور مهم را نادیده گرفته بود: ارادهی ایرانی که در شرایط بحرانی، به جای نشستن در اتاقهای امن، راهیِ میدان میشود.
«فرزانه صادق» وزیر راه و شهرسازی، در آیین افتتاح این پروژه با اشاره به روزهای سختِ پس از تخریب، از تصمیمگیریهای میدانی میگوید: تصمیم برای بازسازی، نه در اتاقهای دربسته، که در همان محل و زیرِ پل گرفته شد.
این نگاه میدانی، معجزه آفرید. درحالیکه برای برقراری مسیر جایگزین در شرایط عادی، ماهها زمان نیاز بود، اکیپهای راهداری با کارِ جهادی و شبانهروزی، تنها در ۱۲ روز یک مسیر انحرافی ایمن ایجاد کردند تا نبض ترانزیتی منطقه حتی برای لحظهای از حرکت نایستد.
آنچه این پل را از سایر پروژهها متمایز میکند، سرعتِ خیرهکننده در بازسازیِ کامل است. در حالی که قراردادِ پروژه، زمانی یکساله را برای تکمیل پیشبینی کرده بود، پل «بیات» با همتِ کارگران، پیمانکاران، مشاوران ، در کمتر از ۵ ماه دوباره روی پای خود ایستاد.
«بهرام سرمست» استاندار آذربایجان شرقی، این موفقیت را نه یک اتفاق، بلکه نتیجه همافزاییِ دستگاههای اجرایی میداند که با صرف ۱۵۰ میلیارد تومان اعتبار، جان تازهای به یکی از حساسترین محورهای ارتباطی کشور دادند.
وزیر راه و شهرسازی در یک دستورالعمل نمادین، خواستار تغییراتی در طراحیِ بصریِ این پل شد؛ از رنگبندی گرفته تا جزئیات معماری. او معتقد است طراحی این پل باید به گونهای باشد که هر رهگذری با دیدن آن، هم به یاد سختیهای این روزها بیفتد و هم به افتخارِ ایستادگیِ این ملت ببالد.
قرار است در طراحیِ جدید، پرچم ایران بر فراز پل بیات جایگاهی ویژه داشته باشد؛ نشانی از اینکه این شریان حیاتی، حالا نه فقط با بتن و میلگرد، که با «هویت» و «اصالت» مردم این سرزمین بازسازی شده است.
پل بیات بازگشایی شد تا مسافرانی که از مسیر ترانزیتی تبریز به سمت بازرگان و مرزهای جهانی عبور میکنند، بدانند این مسیر نه فقط یک راه ارتباطی، که روایتِ زنده ایستادگی ملتی است که در سختترین شرایط، پلهایش را محکمتر از قبل میسازد.