هشدار نسبت به «موتورسیکلتمحوری» در خیابانها/ آیا تبریز در ترافیک تهران غرق میشود؟
به گزارش خبرنگار تابناک از استان آذربایجانشرقی، گرههای ترافیکی در شریانهای اصلی تبریز دیگر محدود به ساعات اوج نیست؛ واقعیتی که نشان میدهد زیرساختهای خیابانکشی این شهرِ کوهپایهای، دیگر پاسخگوی نیازهای ترددی شهروندان نیست. در این میان، اگرچه خودروهای سواری همچنان سهم اصلی را در ترافیک تبریز دارند، اما زمزمههای نگرانکنندهای از تغییر الگوی حملونقل شهری به سمت موتورسیکلتمحوری به گوش میرسد.
در این رابطه «محبوب عبداللهپور» مدیرعامل سازمان مدیریت و مهندسی شبکه حملونقل شهرداری تبریز نیز، با تأکید بر تفاوتهای اقلیمی و توپوگرافی تبریز با سایر کلانشهرها، بر لزوم اتخاذ رویکردی پیشگیرانه تأکید کرد.
وی با بیان اینکه در شهرهایی مانند اصفهان، شیراز و تهران، به دلیل ارتفاع کمتر و نبود یخبندانهای طولانیمدت، استفاده از موتورسیکلت به یک هنجارِ ترافیکی تبدیل شده است، افزود: تبریز به دلایل اقلیمی، همچنان تمایل بیشتری به استفاده از خودروهای سواری دارد. با این حال، باید مراقب باشیم که این وضعیت به سمتِ تسلطِ بیضابطهی موتورسیکلتها حرکت نکند.
کابوسِ ۵۰ درصدی تهران؛ الگویی که نباید تکرار شود
مدیرعامل سازمان مدیریت و مهندسی شبکه حملونقل شهرداری تبریز با اشاره به آمارهای تکاندهنده در پایتخت، تصریح کرد: در تهران، بیش از ۵۰ درصد فوتیهای ناشی از تصادفات به موتورسیکلتها اختصاص دارد. اگرچه سهم موتورسیکلتها در تلفات تصادفات تبریز در حال حاضر بسیار کمتر از تهران است، اما نباید اجازه دهیم تبریز به چنین شرایطی دچار شود.
وی بر اهمیت آموزش مستمر بهعنوان یک ابزار «اقتصاد رفتاری» در کاهش تخلفات تأکید کرد و افزود: برگزاری کلاسهای آموزشی برای موتورسواران آغاز شده است، اما این آموزشها باید تا نهادینه شدنِ رفتارِ ترافیکی صحیح ادامه یابد. تنها زمانی میتوان از اثربخشی آموزش سخن گفت که شاهد تداومِ پایبندی به قانون باشیم؛ بهگونهای که فرد پس از ماهها تردد بدون تخلف، گواه بر یادگیریِ صحیح و درونیسازی هنجارهای رانندگی باشد.
چشمانداز؛ پیشگیری از گسلهای ترافیکی
تحلیلِ دادههای موجود نشان میدهد که مدیریت شهری تبریز با چالشِ دشواری روبهروست. از یک سو، ترافیکِ خودرویی خیابانها را قفل کرده است و از سوی دیگر، ورود موجِ موتورسیکلتها برای «فرار از ترافیک»، نه تنها مشکل را حل نمیکند، بلکه میتواند به بحرانِ جدیدی از نوع «ایمنی و تلفات» منجر شود.
پیامِ مدیریتِ شهری در این مقطع روشن است: تبریز نباید به سرنوشتِ «ازدحام موتوری» تهران دچار شود. گذار به حملونقل عمومیِ کارآمد، به جای ترویج موتورسیکلت به عنوان مُسکِنِ ترافیک، شاید تنها راهِ حفظِ تابآوریِ نهادی و اجتماعیِ شهر در برابرِ گرههای کورِ ترددی در سالهای پیشرو باشد.